آمار ازدواج در ایران ۱۴۰۰

1400-10-11

آمار منتشر شده از سوی مرکز آمار ایران نشان می‌دهد طی بهار امسال و در قیاس با بهار سال گذشته، ازدواج مردان و زنان ۳۰ تا ۳۹ ساله که بخش اعظمی از آنها را جوانان دهه شصت تشکیل می‌دهند با ۲۴.۷ درصد رشد مواجه بوده است. به گزارش ایسنا، بنابر آمار منتشر شده از سوی مرکز آمار ایران، در بهار امسال مجموعا ۷۰ هزار و ۲۳۲ مرد و زن ۳۰ تا ۳۹ ساله با رشد ۲۴.۷ درصدی در قیاس با آمار مشابه خود در بهار ۹۹ روانه خانه بخت شده‌اند.در بهار سال جاری ۴۴ هزار و ۱۶۳ مرد و ۲۶ هزار و ۶۹ زن ۳۰ تا ۳۹ ساله به ترتیب با رشد ۲۶.۵ و ۲۱.۸ درصدی در قیاس با آمار مشابه خود در بهار سال قبل ازدواج کرده‌اند و در واقع سهم مردان دهه شصتی‌ از این ازدواج‌ها بیشتر از زنان بوده است.همچنین درحالی طی چهار سال اخیر (۹۶ تا ۹۹) بیشترین آمار ازدواج مردان و زنان ۳۰ تا ۳۹ ساله که اغلب آنها جوانان دهه شصتی هستند، مربوط به سال ۹۹ می‌شود که در  بهار امسال ۱۳ هزار و ۹۳۱ رویداد ازدواج در این رده سنی بیشتر از بهار ۹۹ ثبت شده و امید می‌رود این روند افزایشی در ۹ ماهه باقی سال ۱۴۰۰ نیز ادامه یابد. دراین میان از سال ۹۶ تا کنون سهم پسران ۳۰ تا ۳۹ ساله از ازدواج‌های این گروه سنی که بخش اعظمی از آنها را جوانان دهه شصت تشکیل می‌دهند، همواره بیشتر از دختران بوده است.انتهای پیام



مدیر محترم سایتisna.ir لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید




ازدواج و طلاق:آمار و اطلاعات ارائه شده دراین قسمت به صورت ثبتی است و توسط سازمان ثبت احوال کشور جمع آوری شده و جهت نشر به مرکزآمارایران ارسال می شود دراین بخش آمارهایی مانند: میزان ازدواج و طلاق ثبت شده درنقاط شهری و روستایی کشور، میزان طلاق ثبت شده و... قابل ارائه است. با ذکر این نکته که درسرشماری های مرکزآمار ایران نیز درمورد وضع زناشویی برحسب سن، جنس و ... اطلاعات به صورت تمام شماری جمع آوری شده و ارا ئه می شود.   در سال‌ 1297، اداره‌ ثبت‌ احوال‌ كشور به‌ منظور ثبت‌ وقايع‌ چهارگانه‌، تأسيس‌ شد. با ثبت‌ اطلاعات‌ مربوط به‌ ولادت، فوت‌،  ازدواج‌ و طلاق‌ توسط اداره‌‌ مذكور، ضرورت اطلاع‌ از جمعيت‌ كشور و تعيين‌ سازماني‌ كه‌ موظف‌ به‌ جمع‌آوري‌ اين‌ اطلاعات‌ باشد، مورد توجه‌ قرار گرفت‌.    در سال1303 شمسي،‌ با تصويب‌ آيين‌نامه‌اي،‌ مسئوليت‌ جمع‌آوري‌ و تمركز‌ بخشيدن‌ به آمارهاي‌ مورد نياز، برعهده وزارت‌ كشور گذاشته‌ شد. تصويب‌ نامه‌ مذكور با انجام‌ تغييراتي‌ در سال 1307، از تصويب‌ مجلس‌ شوراي‌ ملي‌ وقت‌ گذشت‌ و جنبه قانوني‌ يافت‌ و از آن‌ زمان‌، اداره ثبت‌ احوال‌ كشور به‌ "اداره‌‌ كل‌ آمار و ثبت‌ احوال‌" تغيير نام‌ داد. اداره‌ مذكور از سال 1349 با نام‌ "سازمان‌ ثبت‌ احوال‌ كشور"، به‌ انجام‌ وظايف‌ قانوني‌ خود ادامه‌ داده‌ است‌.  براي اطلاع از تعاريف و مفاهيم آماري مرتبط با موضوع، مي‌توانيد از منابع زير استفاده نماييد:نكته: تعاريف و مفاهيم آماري در گذر زمان ممكن است تغيير نمايد، لذا پيش از استفاده از آمارها حتماً اين مسأله را مورد توجه قرار دهيد. 



مدیر محترم سایتamar.org.ir لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید




از آمار ازدواج و طلاق سال گذشته، تعداد ۱۲۸ هزار و ۶۲۱ رویداد ازدواج و ۳۵ هزار و ۸۶۹ رویداد طلاق مربوط به بهار ۹۹ است.به گزارش سلام نو به نقل از ایسنا، مطابق با آمار منتشرشده از سوی مرکز آمار ایران، درحالی ۱۵۸ هزار و ۹۹۲ رویداد ازدواج و ۴۱ هزار و ۷۵۷ رویداد طلاق در بهار ۱۴۰۰ به ثبت رسیده است که این آمار در قیاس با آمار مشابه خود در بهار ۹۹ خبر از رشد ۲۳.۶ درصدی «ازدواج» و ۱۶.۴ درصدی «طلاق» می‌دهد.بر اساس آمار منتشر شده از سوی مرکز آمار ایران طی سال ۹۹ تعداد ۵۵۷ هزار و ۶۴۹ رویداد ازدواج و ۱۸۴ هزار و ۶۵۴ رویداد طلاق رخ داده است.از آمار ازدواج و طلاق سال گذشته، تعداد ۱۲۸ هزار و ۶۲۱ رویداد ازدواج و ۳۵ هزار و ۸۶۹ رویداد طلاق مربوط به بهار ۹۹ است.در این بین آمار ازدواج و طلاق بهار سال جاری در مقایسه با همین آمار در بهار سال گذشته (بهار ۹۹) نشان می‌دهد که در بهار سال جاری آمار ازدواج با رشد ۲۳.۶ درصدی به ۱۵۸ هزار و ۹۹۲ رویداد و آمار طلاق با رشد ۱۶.۴ درصدی به ۴۱ هزار و ۷۵۷ رویداد رسیده است.در ویدیو زیر شاهد تصاویر احساسی و دیدنی از لحظه خاص و شگفت انگیز برای یک کودک ناشنوا خواهید بود. حقایق شگفت انگیز زیادی درباره «موجودات زنده» وجود دارد که تا به حال حتی به گوش‌تان هم نخورده است، در این گزارش به معرفی دانستنی‌های خواندنی و جالب در «موجودات زنده» پرداخته‌ایم که با شنیدن آن شگفت‌زده می‌شوید. در این گزارش به بازخوانی پرونده نخستین زنی که در ایران به جرم قتل دختران هوویش در دادگاه محکوم شد، پرداخته ایم که در ادامه خواهید خواند. یک بز "بچه انسان نما" با ویژگی های نوزاد در یکی از روستاهای دورافتاده هند به دنیا آورد که برخی از مردم محلی، آن را نشانه ای از جانب خدا تلقی می کنند. یک خرس پاندا پس از بالا رفتن از نرده‌های محوطه باغ وحش در پی فرار از باغ وحش بود که با سر رسیدن نگهبان ناکام ماند. کلیه حقوق این سایت محفوظ و مربوط به سلام نو است



مدیر محترم سایتsalameno.com لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید




تهران- ایرناپلاس- جدیدترین گزارش مرکز آمار ایران نشان می‌دهد در ۱۰ سال گذشته به‌گونه خطرناکی میزان ازدواج کاهش و طلاق افزایش یافته است. این آمار پرسش‌های مختلفی را تداعی می‌کند از جمله اینکه مهمترین دلایل این چالش اجتماعی چیست؟ آیا فقط مسائل اقتصادی دخیل بوده یا عوامل مهمتری‌ نیز به آن دامن زده است؟ بر پایه این گزارش از سال ۱۳۹۰ تا پایان ۱۳۹۹ ازدواج در کشور بیش از ۳۶ درصد کاهش و در همین مدت میزان طلاق حدود ۲۸ درصد افزایش داشته ؛ این وضعیت علاوه بر اینکه به اندازه کافی گویا و هشداردهنده است، نشان از یک بحران کارکردی در نهاد خانواده و نهادهای متولی آن دارد و البته توصیف‌کننده عمق مشکلات ارتباطی میان فردی، اعتقادی، فرهنگی و نگرشی در زوج‌ها و در کل، بین همه افراد جامعه است.ایرناپلاس در نظر دارد بر پایه همین گزارش و استناد به دیگر داده‌های منتشر شده در یک دهه گذشنه، به طور تفصیلی به واکاوی دلایل روی گردانی جوانان از تشکیل خانواده و ناپایداری خطرناک ازدواج‌ها و طلاق (رسمی و عاطفی) بپردازد. در بخش نخست این مطالب برخی عوامل و ریشه‌های کاهش ازدواج را بررسی کرده و از منظر طرح آغازین بحث، تشریح خواهیم کرد که تقلیل دلایل کاهش ازدواج به یک عامل اقتصادی صرف، خطای بزرگی در تحلیل‌ها و برنامه‌ریزی‌های آینده خواهد بود.الف- عوامل اقتصادی و هزینه‌های اولیه در نگاه نخست به نظر می‌رسد که کاهش ۳۶ درصدی ازدواج جوانان در ایران، ارتباط تنگاتنگی با رشد هزینه‌های ازدواج شامل برگزاری مراسم عقد و عروسی و تهیه جهیزیه و منزل مسکونی دارد. اگر نخستین متغیر لازم برای شروع یک زندگی را مسکن بدانیم، اوضاع خرید و اجاره مسکن به اندازه‌ای سرسام آور شده که هر جوانی را که جویای یک واحد یک خوابه (بویژه در شهرهای بزرگ) است، به وحشت می‌اندازد. برپایه گزارش‌های رسمی و میدانی، میزان قیمت مسکن از ۱۳۹۶ تا کنون ۴۶۵ درصد رشد داشته ؛ در این مدت اجاره‌بها نیز حداقل به سه برابر چهار سال پیش رسیده است. گزارش‌های رسانه‌ای در خرداد ۱۴۰۰ نشان می‌دهد متوسط قیمت اجاره و رهن یک خانه در مناطق مرکزی و جنوبی تهران برای یک خانه ۴۵ متری، از ۶۰ میلیون رهن تا ۴۰۰ میلیون متغیر بوده و اجاره ماهانه آن نیز( با فرض همین مبلغ رهن) بین ۳ تا ۷ میلیون متغیر است. درباره هزینه های عقد و عروسی باید به خریدهای پیش از عقد و هزینه‌های آرایشگاه، بله‌برون، مراسم عقد یا عروسی را محاسبه کرد که اگرچه به لطف ویروس کرونا، دو سالی است کاهش یافته اما در بسیاری از موارد خانواده‌ها به جشن‌های مختصر و محدود به حدود ۵۰ نفر از اقوام نزدیک بسنده کرده‌اند که هزینه‌های خرید کیک و شیرینی، میوه و غذا و اجاره محل جشن، خود داستان مفصلی دارد. درباره خرید جهیزیه نیز، با این قیمت‌های لوازم خانگی مشخص نیست که زوج‌ها و خانواده‌هایشان از چه محلی باید ده‌ها میلیون تومان را پرداخت کنند؛ گزارش‌های اتحادیه فروشندگان لوازم خانگی تهران و بررسی‌های میدانی نشان می‌دهد در سال ۱۴۰۰ برای تامین یک جهیزیه حداقلی که شامل اجناس لوکس نباشد حداقل ۱۰۰ تا ۱۵۰ میلیون تومان نیاز است آن‌هم به شرطی که اقلام غیرضروری یا کمتر ضروری مانند کنسول، غذاساز، مایکروفر و حذف شده باشد. در این شرایط وام ازدواج بانک‌ها نه تنها کفاف هزینه‌ها را نمی‌دهد بلکه دریافت و پرداخت اقساط آن خود شروع ماجرای دنباله‌دار دیگری است. با یک حساب سرانگشتی از متوسط هزینه‌های اجاره (یا خرید خانه)، تهیه جهیزیه، مراسم و جشن‌های عقدوعروسی، حداقل چند صد میلیون تومان برآورد می‌شود؛ این اما قسمت اول داستان است؛ در بخش دوم، ماجرای شروع زندگی و رفتن زیر یک سقف است که در آن معضل امکان یا پایداری اشتغال ظهور می‌کند.اگر نرخ بالای آمار واقعی بیکاری را همراه کنیم با پرداخت اقساط وام‌ها و بازگرداندن قرض‌ها، تامین هزینه‌های زندگی روزمره مانند لباس، غذا، تفریح، درمان ... و کمی آن سوتر هزینه‌های تولد و رشد فرزند(ان)، متوجه شرایط معیشتی زوج‌های جوان بعد از ازدواج و هزینه‌های تصاعدی آنان خواهیم شد؛ هزینه‌هایی که با تورم لجام گسیخته ۴۵ تا ۵۵ درصدی، اساسا مشخص نیست به چه رقمی خواهد رسید و رشد قیمت‌ها تا کجا صعود خواهد کرد.ب- عوامل فرهنگی، اجتماعی، هویتی اگرچه عوامل اقتصادی و معیشتی مهم و اثرگذار است، اما به هیچ‌وجه نباید در دام نگاه تک عاملی افتاد و دلیل عدم اقبال جوانان را به تشکیل خانواده، تنها به قیمت‌ها و متغیر اقتصاد منحصر کرد. پاسخ و یا اندیشیدن به برخی از پرسش‌ها می‌تواند ذهن ما را به مسائل و ریشه‌هایی فراتر از اقتصاد و گرانی و تورم ببرد؛ از جمله:- اگر تورم و رشد سرسام آور گرانی در سال‌های آخر دهه ۹۰ عامل کاهش ازدواج بوده، چرا برپایه آمارهای رسمی، رشد ازدواج در سال‌های دیگر (۹۲ تا ۹۶) که تورم کاهش و گرانی تقریبا مهار شده بود، همچنان کاهش داشته است؟ - چرا این کاهش در میان اقشار متمول جامعه نیز ادامه داشته است؟- چرا برخی از جوانان طبقات متوسط به بالا که توان برگزاری جشن‌های عروسی و تهیه نیازهای زندگی اولیه و نیز اشتغال مناسب و پایدار را دارند، همچنان از ازدواج خودداری می‌کنند و تا حد ممکن آن را به تاخیر می‌اندازند؟یک واقعیت تلخ این است که با وجود تلاش‌های کم‌ثمر برخی رسانه‌های رسمی، تقدس ازدواج و نهاد ارزشمند خانواده در نگاه جوانان و نسل‌های جدید، تا حدی از بین رفته یا  کاهش یافته است. اگر تامین و برآوردن برخی نیازهای عاطفی و غریزی را یکی از مهمترین کارکردهای ازدواج بدانیم، برخی از جوانان به دلایل تربیتی، فرهنگی و اعتقادی، خود را مقید به حضور در یک ازدواج رسمی نمی‌دانند و راهکارهای آسیب‌رسان دیگری را همچون ازدواج سفید و روابط غیررسمی جست‌وجو می‌کنند.مساله اما فراتر از این موضوع است و به گستره فضای فرهنگی و باورهای نسل‌های جدید برمی‌گردد؛ رسانه‌ها، همسالان، محصولات فرهنگی و رسوخ آنچه «شبیخون فرهنگی» نامیده می‌شود، بخش بزرگی از جمعیت جوان کشور را تهدید می‌کند و اگر فکری اساسی برای آن نکنیم، دور نیست که شکاف نسلی کنونی به «گسست کامل بین نسلی» منتهی شود. فقط کافی است تنها برای یکی دو روز چگونگی گذران اوقات فراغت، فرهنگ حاکم بین گروه‌های همسال جوان، محاوره‌ها و شوخی‌ها، رجوع به محتواهای اینترنتی، تماشای فیلم‌ها و سریال‌ها و در کل زیست واقعی و غیرر سمی جوانان را رصد کنیم، تا به عمق فاصله نگرشی و باورهای ارزشی آنان با نسل‌های گذشته پی ببریم. این همان موضوعی است که چنان خطرناک و فراتر از معضلات معیشتی و گرانی و اشتغال است که حتی اگر اقتصاد جامعه را در کوتاه‌مدت سامان دهیم، مشخص نیست چقدردر اصلاح نگرش‌های فکری جوانان موفق باشیم.متقاعد کردن و التزام‌بخشی جوانان به پذیرش ارزش ذاتی خانواده، زیستن در چارچوب‌های امن و امنیت خانواده، حرکت در مسیرهای ارزشی و فرهنگی متعلق به ذات ایرانی اسلامی جامعه و تقید به برخی سنت‌های پسندیده، بزرگترین چالشی است که امروز همه کارشناسان روان‌شناسی، جامعه‌شناسی و اندیشمندان فرهنگی کشور با آن دست‌وپنجه نرم می‌کنند. امری که تا مسئولان و دستگاه‌های فرهنگی - تربیتی و متولی جوانان بر سر آن توافق نکنند، امیدی به اصلاح آن نباید داشت؛ از مسئولان نهادهای فرهنگی تا اجتماعی، از شورای عالی انقلاب فرهنگی و صداوسیما و دیگر شوراهای فرابخشی تا مجلس شورای اسلامی، وزارتخانه‌های آموزش‌وپرورش، فرهنگ و ارشاد اسلامی، علوم و ورزش و جوانان و ... .



مدیر محترم سایتirna.ir لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید




گوگل هنگام جست وجوی عبارت «وضعیت ازدواج در ایران» ده ها صفحه پیش روی تان قرار می دهد، هرچه زمان جست وجوها به زمان حال نزدیک تر می شود، کلمات هشدارآمیز کارشناسان هم پیوست این عبارت در این جست وجوگر به چشم می آید. این نکته در آمارهای منتشرشده از سوی سازمان ثبت احوال هم آشکار است، تعداد ازدواج ها تنها در یک دهه گذشته به شکل معناداری کاهش یافته است؛ آنقدر که از 793 هزار مورد ازدواج ثبت شده در سال 92 به 530 هزار ازدواج در سال 98 رسیده است، آمارهای مربوط به سال 99 هم فقط 553 هزار ازدواج در سال را نشان می دهد. نکته جالب این که در حالی سال گذشته نرخ عمومی ازدواج افزایش داشته که ازدواج های ثبت شده در 17 سال اخیر برای اولین بار شکلی تصاعدی به خود گرفته است. بسیاری این اتفاق را معلول فراگیری کرونا و حذف تشریفات دست و پاگیر در راه ازدواج می دانند. اما روند کلی ازدواج های ثبت شده طی یک دهه گذشته، نشان از این دارد که از سال 89 هر سال حدود 6 درصد نسبت به سال قبل کاهش داشته است. با تفکیک نرخ عمومی ازدواج استان ها در سال گذشته هم می توان به آورده های درخور توجهی دست یافت. این که چه استان هایی بیشترین نرخ عمومی ازدواج را دارند و چه استان هایی صاحب کمترین ازدواج ثبت شده در سال گذشته بوده اند. تحلیل چرایی آن توسط کارشناسان خانواده و جامعه، می تواند به تغییر احتمالی برخی از قوانین یا حتی وضع قوانین تازه ای کمک کند تا به نوعی راه ازدواج برای استان هایی با نرخ کم، تسهیل شود. البته داده های رسمی و آماری همواره عیار مناسبی برای پی بردن به چرایی این اتفاق بوده، اما برخی کارشناسان هم معتقدند تحلیل آماری تنها با کنار هم قراردادن داده های چند سال به دست نمی آید و به نوعی ساده انگارانه است فکر کنیم مقایسه آمار ازدواج در دو سال می تواند راهی به چرایی افزایش یا کاهش های احتمالی تعداد ازدواج ببرد. به این علت است که برخلاف کارشناسانی که معتقدند وضعیت ازدواج در ایران بحرانی است، هستند افرادی که براساس همان آمارها چنین استدلال می کنند که وضعیت ازدواج در ایران آنقدرها هم که رسانه ها می گویند، در وضعیت هشدارآمیزی قرار ندارد.چه وضعیت ازدواج در ایران را بحرانی بخوانیم و چه توصیفمان از این واقعه، آنقدر هشدارآمیز هم نباشد باید بدانیم روند ازدواج در ایران حداقل در یک دهه گذشته همواره رو به کاهش بوده است. حامد برکاتی، مدیرکل سلامت، جمعیت خانواده و مدارس وزارت بهداشت از آن دسته مسوولانی است که معتقد است باید این موضوع را با پیشوند هشدارآمیز دنبال کنیم. او گفته میزان ازدواج در کشور از سال 89 تاکنون 40 درصد کم شده و این زنگ خطری است که آینده کشور را در همه ابعاد اقتصادی، اجتماعی و حتی امنیتی به مخاطره می اندازد.سازمان ثبت احوال کشور، یکی از مراجع موثقی است که هرساله با انتشار سالنامه آماری، داده های جزئی از روند ازدواج در ایران را رصد می کند. طبق آمارهای سازمان ثبت احوال، در سال 98 کمی بیش از 530 هزار ازدواج در سراسر کشور ثبت شده است. این رقم در سال 99 طبق داده های منتشرشده توسط همین سازمان، 553 هزار نفر بوده است. آمار سال 98 سازمان ثبت احوال حکایت از این دارد که در این سال 5/6 ازدواج به ازای هر 1000 نفر ثبت شده، در حالی که نرخ عمومی ازدواج در سال 99 در سراسر کشور برابر با هفت بوده است. این اتفاق بعد از 17سال می افتد، یعنی در طول 17 سال گذشته همواره روند ازدواج ها در ایران کاهشی بوده تا این که در سال 99 این روند قطع شده است. بسیاری معتقدند فراگیری کرونا و حذف تشریفات یکی از دلایل اصلی افزایشی شدن ازدواج در ایران است.بررسی نرخ عمومی ازدواج به تفکیک استان ها هم جالب توجه است. آمارهای منتشرشده از نرخ عمومی ازدواج به تفکیک استان ها در سال 99، نشان می دهد 9 استان در صدر فهرست استان هایی با بیشترین نرخ عمومی قرار دارند و چهار استان در ذیل این سیاهه قرار گرفته اند. خراسان شمالی با 4/9، خراسان جنوبی با 6/8 اردبیل و کردستان هر کدام با 4/8 و کهگیلویه و بویراحمد، آذربایجان غربی، خوزستان و لرستان با هشت ازدواج به ازای هر 1000 نفر، در صدر این فهرست قرار گرفته اند و از سوی دیگر سمنان با 7/4، البرز با 8/4، تهران با 9/4، اصفهان با 2/5 و بوشهر با 5/5 ازدواج به ازای هر 1000 نفر، در پایین این فهرست جاخوش کرده اند. همین آمارها در سال 98 هم نشان از این دارد که وضعیت این استان ها تقریبا در همین مکان قرار دارد، به عنوان مثال در حالی سمنان در سال 99 با 7/4ازدواج به ازای هر 1000 نفر در پایین ترین ردیف این جدول قرار دارد که در سال 98 هم در همین رتبه می توان نام استان سمنان را دید، با این تفاوت که در سال 98 نرخ عمومی ازدواج در سمنان با پنج ازدواج، کمی بهتر از شرایط سمنان در سال 99 است. استان های البرز با 1/5 و اصفهان، بوشهر و تهران با 2/5ازدواج به ازای هر 1000 نفر در سال 98 هم از پایین ترین نرخ عمومی ازدواج بهره مند بودند. خراسان شمالی با 7/8، کردستان با 4/8، اردبیل با 2/8، سیستان و بلوچستان با 1/8، کرمانشاه و آذربایجان غربی هم با 8/7ازدواج به ازای هر 1000 نفر در سال 98 در صدر فهرست عمومی نرخ ازدواج قرار داشتند که همین ترکیب تا حدودی در سال بعد هم به نوعی تکرار شده است. هر چند در این سال استان های خوزستان و لرستان با افزایش نرخ عمومی ازدواج جای استان کرمانشاه در سال98 را گرفته اند.مقایسه آمار تفکیکی دو سال گذشته استان های ایران چه آورده ای برای ما به همراه دارد؟ به این مفهوم که چه نتیجه ای می توانیم از تکرار نام سمنان به عنوان استانی با کمترین نرخ عمومی ازدواج بگیریم و از سوی دیگر تکرار نام استان هایی همچون خراسان شمالی، اردبیل یا کردستان در فهرست استان هایی با بیشترین نرخ عمومی ازدواج، چه تحلیلی را پیش روی ما قرار می دهد. این سوالی است که از حسن موسوی چلک، کارشناس حوزه اجتماعی می پرسیم. او معتقد است مولفه های موثر در ازدواج را باید دسته بندی کرد. به گفته او «موضوع نابسامانی های اقتصادی، کاهش فرصت های شغلی و پیچیدگی وضعیت مسکن ازجمله مولفه های موثر در کاهش کلی روند ازدواج است و هرچه این مشکلات در استان ها بیشتر نمود داشته باشد، نرخ عمومی ازدواج در آن استان ها رو به کاهش است.» اما موارد متناقضی را در این گفته می توان دریافت، استان های محرومی همچون سیستان و بلوچستان همچنان با نرخ عمومی بالایی در این فهرست قرار دارند. این نکته ای است که به باور موسوی چلک باید آن را در ساختار و بافت خانواده ها جست وجو کرد.او به جام جم می گوید: «بخشی از این موضوع، معلول ساختار خانواده است. بافت خانواده ها و شرایط اجتماعی، عموما در این استان ها به گونه ای است که افراد برای ازدواج به صورت سنتی اقدام می کنند. به این مفهوم که هنوز فرهنگ های بومی و خانوادگی در این استان ها ریشه دارد و حتی افراد مجرد برای ازدواج به نوعی تحت فشار خانواده ها قرار دارند. اما این موضوع در استان هایی که ماهیت فرهنگی شان دستخوش تغییرات بسیاری شده، دیده نمی شود. به عنوان مثال در فهرست استان هایی با کمترین نرخ عمومی ازدواج، می توانیم متوجه این نکته شویم که بیشتر این استان ها به نوعی استان هایی صنعتی هستند (اصفهان، تهران، سمنان) به این معنا که به واسطه مهاجرپذیری هویت فرهنگی این استان ها تغییر کرده و به نوعی دیگر تجرد جوان ها از سوی خانواده ها تابو محسوب نمی شود.»از دیگر مولفه های موثر در این حوزه باید به تغییر سبک زندگی در استان های مختلف هم اشاره کرد. این کارشناس حوزه اجتماعی می گوید: «تغییر سبک زندگی باعث شده در فرهنگ عامه ما، دیگر تجرد عیب محسوب نشده، همچنین در حوزه ارائه تسهیلات هم خیلی تفاوتی بین فرد متاهل و مجرد قائل نیستیم و بسیاری از ارزش ها در خانواده ها تغییر کرده است.» البته در کنار این موضوع باید به افت فاحش بسیاری از شاخص های مهم در حوزه جامعه هم اشاره کرد. آن طور که چلک می گوید نابسامانی های اقتصادی و تورم ، نبود اطمینان به آینده از سوی جوانان، کاهش مسوولیت پذیری از سوی افراد جامعه و البته فرصت های اندک شغلی در همه شاخص های اجتماعی از جمله ازدواج تاثیر می گذارد و نمی توان آن را کتمان کرد.به لحاظ کمی که به ماجرا نگاه کنیم، حتما باید چنین استدلال کنیم که وضعیت ازدواج بحرانی است. از دریچه های مختلف دیگر هم آمارهای منتشرشده نشان از وخامت وضعیت ازدواج در ایران دارد، افزایش سن ازدواج نزد دختران و پسران و البته افزایش تعداد نفرات در سن ازدواج از جمله این آمارها هستند. اما برخی کارشناسان معتقدند زیرپوست این آمارهای منفی باید به مولفه های دیگری هم دقت کنیم.شهلا کاظمی، جمعیت شناس یکی از آنهاست که معتقد است مطابق آمارهای شاخص، وضعیت ازدواج در ایران بحرانی نیست. نکته مورد اشاره او براساس هرم جمعیتی ایران است، به این مفهوم که معتقد است طی 15سال گذشته تعداد افراد در سن ازدواج تغییر کرده است.او معتقد است: «در سال 85 تعداد زنان مجرد 15 تا 49 ساله ما هفت میلیون و 200 هزار نفر بوده. این تعداد در سال 95 نزدیک به شش میلیون نفر شده است؛ یعنی یک میلیون و 200هزار نفر از زنان مجرد کم شده است.در سال 85 همین زنان 15 تا 49 ساله، حدود 740هزار ازدواج داشتند که این تعداد در سال95 به 660 هزار رسیده است.» بنا به استدلال او، هرچند تعداد ازدواج ها در این بازه زمانی کم شده، اما تعداد زنان 15 تا 49 ساله هم در این بازه کاهش داشته است.آخرین آماری که از واقعه ازدواج روی سایت سازمان ثبت احوال کشور قرار داده شده مربوط به بهار امسال است. آن طور که سازمان ثبت احوال گزارش داده است در این مدت 159هزار و 339 ازدواج در کشور ثبت شده است. در بهار 1400 بیشترین ازدواج در استان تهران با 17هزار و 447 مورد به ثبت رسیده است. بعد از تهران نیز خراسان رضوی با 14هزار و 743 ازدواج قرار دارد. در این مدت سمنان با 968ازدواج رکورددار کمترین واقعه ازدواج است. پس از این، استان ایلام با 1261 ازدواج قرار گرفته است.



مدیر محترم سایتmagiran.com لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید