IranSculpture.ir
تحقیقی - خبری - پژوهشی جامع ترین سایت تخصصی هنر مجسمه سازی ایران
بازگشت دوسالانه مجسمه سازی معاصر تهران / دوسالانه چهارم
[1] 2 ...................................................................................................... [مصاحبه مجله تندیس با سعید شهلا پور]
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
مصاحبه مجله تندیس با سعید شهلا پور

دو هفته نامه هنرهای تجسمی تندیس شماره پنجاه و دو، ص 13 ـ 12
عنوان :
نویسنده:
منبع:
--------------------------------------------------------------------------------------------------------

یک سال قبل در مورد کارگزاری فرهنگی توسط افرادی غیر از هنرمندان بحث کردیم و در آخر یک هنرمند سکان هدایت بی‌ینال مجسمه تهران را به دست گرفت و حالا باید رفت و دید که آیا هنرمندی که کار گروهی کردن را می‌داند و دوازده ماه پیش از این «گردهمایی» دارد می‌دود، به نتیجه رسیده است یا نه؟!
باید تأثیر این بی‌ینال را پس از برگزاری و طی سالیان آینده دنبال کرد و دید که آیا نگاه حاکم شهلاپور بر این بی‌ینال، مجسمه‌سازی ما را آن‌گونه که خودش ادعا می‌کند بسط و گسترش خواهد داد یا نه؟
کافی است یک دور کوتاه در سالن‌های صبا بزنید و اگل اهل کینه‌توزی و رفیق‌بازی و تئوری توطئه و... نباشید، منصفانه قضاوت کنید که آیا بی‌ینال دارد راه صحیح را می‌رود یا این که باز در گردابی دیگر افتاده است!!!
روز چهار تیر که سراغ شهلاپور رفتم چیدمان کارها را هدایت می‌کرد، این‌ور و آن‌ور می‌رفت و با همان سرعتی که راه می‌رفت، حرف هم می‌زد، تقریباً همه آن‌هایی که اول بار با او کار می‌کنند از این همه وول خوردنش کلافه می‌شوند؛ این گیج و گنگی توی صورت دستیارها، کارگردان و عکاسی که مشغول کار بود، دیده می‌شد تا این که مجبور شد برای مصاحبه انکی در حوضخانه بنشیند باز هم نمی‌توانست خوشی و هیجان چیده‌ شدن بی‌ینال را در درونش پنهان کنند.

تندیس: اول از هر چیز نظر شخصیت حقیقی (نه حقوقی) شما نسبت به این بی‌ینال چیست؟ فکر کنید دبیر (بی‌ینال) نیستید و حالا در مقام منتقد می‌خواهید اظهارنظر کنید.
شهلاپور: به این دلیل که در این بی‌ینال کار انباری و کهنه حضور ندارد، دوستش خواهم داشت. این اتفاق مهمی است که جامعه‌ی فرهنگی و به طور اخص مجسمه‌سازی جنبش و تحرک داشته باشد، اما قضاوت در این باره وظیفه من نیست!! من هم مثل همه تنها می‌توانم مبتنی با سلیقه‌ام ابراز نظر و عقیده کنم.

کارها بر چه منطقی چیده می‌شوند آیا تقسیم‌بندی و خط‌کشی‌های خاصی را دنبال می‌کنید؟
به هیچ‌وجه من تنها به تناسب فضا و چیدمان فکر می‌کنم، یک مجسمه باید با ارتفاع و عناصر فیزیکی اطرافش متناسب باشد، هیچ اهمیت ارزشی به کسی یا کاری داده نشده است، اجازه ندادیم ارزش‌گذاری‌ها به اعتبار نام یک نفر تعریف شوند یا تغییر کنند. حتی در این میان با افرادی برخورد و مشاجره پیدا کردم. هیچ‌کس حق ندارد چنین رفتاری داشته باشد. چرا عده‌ای و با چه استنادی باید از دیگران متمایز شوند؟!! در عجبم. عقب‌افتادگی شاخ و دم ندارد، به همان نسبت همگی‌مان از آن بهره‌ای برده‌ایم. عقب‌افتادگی، اخلاق شده است. از شما می‌پرسم چگونه کسی یا کسانی این حقوق را برای خودشان قایل می‌شوند.

در سالن‌های که گشتم (هرچند هنوز همه‌ی آثار چیده نشده) اما چند موضوع کاملاً آشکار است اول این که انسجام به معنی تمام شدگی اثر، برای هنرمندان بیشتر از دوره قبل به چشم می‌خورد، و دوم این که خیلی نگاه‌های سانتی‌مانتال که عموماً بی‌بنیادی‌شان را با عناوین پرطمطراق کانسپت و اینستالیشن پنهان می‌کنند، دست از سر مجسمه‌سازی برداشته بودند؟
درمورد رشد این مجموعه، خوب طبیعی است، آن جوان‌های دو سال قبل، بزرگ‌تر شده‌اند و نگاههای منسجم‌تری پیدا کرده‌اند و بالطبع سطح بی‌ینال بالا آمده، جدیت این بی‌ینال را بیشتر می‌بینم. برایم خوشایند بوده است که جوان‌ها اندیشه و زمان را مصرف کرده‌اند و آثار زمان‌بری ارایه شده است و کار دم‌دستی نفرستاده‌اند. در مورد آن آثار به خصوص هم باید بگویم، که الان هم حضور دارند ولی با این توجه که من نوع جدی این ژانر را هم در غرب دیده‌ام. اینستالیشن را اگر جدی باشد باید پذیرفت و به آن احترام گذاشت، اما هر سهل‌اندیشی که هنر نیست، اگر هنرمندان در غرب به آن می‌پردازند نتیجه یک اجبار و حتم تاریخی سیاسی است نه یک رفتار عارضی و لزوماً زمانی با محیط.!!! بیشتر آن‌چه در تاریخ هنر دیده‌ایم اعتراضات با شیوه خلاقانه است نه این که هر چیزی اثر هنری است.

و مگر جای این اعتراضات در موزه‌ها و گالری‌هاست؟
آثار وجود دارند اما نه در لحظه‌ای که دارند اعتراض می‌کنند. پوسترهای عصر هیلتر را هم در موزه نگه می‌داریم، اما آن را به عنوان بخشی از تاریخ پذیرفته‌ایم نه یک اثر هنری.

آیا قبول دارید آثار فرمیک، منسجم و صد البته تکنیکی پذیرفته شده در این دوره، متأثر از نگاه حاکم دبیر و دبیرخانه بر جریان بی‌ینال است؟
من به کلمه‌ی «زحمت» اگر معنای دقیقی در هنر داشته باشد باور دارم و برای رسیدن به نتیجه، کاملاً سنجشی مشخص داشته‌ام و به آن اعتراف می‌کنم. من هم مانند آن‌هایی که کارها را گزینش کرده‌اند یک رأی داشته‌ام، ولی با همان یک رأی نمی‌توانم خارج از آن‌چه می‌دانم و اعتقاد دارم عمل کنم!!

آیا مجسمه‌سازی ایران امروز را همین که نمایش داده‌اید می‌دانید یا چیزی بالاتر یا پایین‌تر از این می‌تواند باشد، چقدر مجموعه را قابل استفاده و معتبر می‌دانید؟
واقعیت مجسمه‌سازی معاصر ما همین است که می‌بینید، آیا کسی هست که در این لیست نباشد و شما بگویی که اگر حضور داشت می‌توانست مجموعه را دچار تغییر و تحول کند و یا آدمی را که اتفاق هنری است و ما ندیده‌ایم نشانم بدهید. هنوز هم بر این باورم که گسترش «کمّی» الویت اول مجسمه‌سازی ایران است. اما در این شرایط، باز هم کیفیت را از توجه دور نکرده‌ایم، کمیت جزی از اساس‌نامه‌ی بی‌ینال بود و در آن معنی گسترده شدن مجسمه دنبال شده است (نه بالا رفتن عدد و رقم مجسمه یا مجسمه ساز). هر وقت کسی خواست می‌تواند بیاید و آلبوم‌های آثار «رد شده» را ببیند، بسیار آماتوری و کاردستی بودند. این بار بی‌ینال به هر نگاه جدی احترام گذاشت حتی خود من با خیلی از کارهایی که وارد شده‌اند موافق نیستم اما وقتی جدیت و ممارست هنرمند مورد تأیید قرار می‌گرفت چاره‌ای جز پذیرفتن نبود. با این روش خود هنرمند مسئولیت حضورش را برعهده می‌گیرد و باید بداند که دیگر کسی نبدوه تا با سلیقه شخصی، او را حذف یا قبول کند. این تجربه مهمی است!!!

قبول دارید که از مجسمه‌سازی ایران در حال حاضر نمی‌توان ارزیابی مشخصی داشت و علتش را در کجا می‌بینید؟
از شما می‌پرسم تا قبل از انقلاب چند مجسمه‌ساز از دانشکده هنرهای زیبا فارغ‌التحصیل شد یا اصلاً چند هنرمند فارغ‌التحصیل به کار مجسمه‌سازی ادامه داد؟ اتز نسل قبل از ما (ورودی 45) فقط ویکترو دارش بود که از دانشکده هنرهای زیبا بیرون آمده بود و در فضای مجسمه‌سازی حضور داشت بقیه اما اساتید ما از دانشکده‌های اروپا آمده بودند. بعد از انقلاب هم آموزش مجسمه‌سازی عملاً سال‌ها خاموش ماند، یعنی مجسمه‌سازی ما کمتر از بیست سال سابقه دارد، این نهال خیلی جوان است. نباید حرسش کرد تا تنه سفت کند و ریشه‌اش عمیق شود، به همین دلیل با آسان‌طلبی، ساده‌انگاری و اداهای هنری در مقابل هنر اصیل برخورد داشته‌ام و حالا هم برخورد می‌کنم مجسمه‌سازی ما انرژی کار می‌خواهد.

آثار نمایشگاه نمایشی از مدرنیسم متأخرند به نظر شما با این آثار چه واقعیتی را نشان می‌دهند؟
برای این که جریان قالب هنر ایران هنوز همین گرایش است مگر در کل جهان چه چیز دیگری وجود دارد که بتوان جایگزینش کرد. این یک واقعیت است که (در جامعه) هنرمند هر آن چه بفهمد را درک می‌کند. من هنوز در مقام هنرمند، پست مدرنیسم را درک نمی‌کنم، ولی آن را در حوزه کلامی، گفتگو و نوشتار بسیار می‌شنوم بی‌آن‌که نه من و نه جامعه هیچ وقت ادراکش کنیم.

چرا دبیر جزو هیئت داوران قرار گرفته؟
همه دبیر ها اعمال نظر می‌کنند منتها من با پذیرفتن داوری مسئولیت آن را پذیرفته‌ام و در ضمن من را اکثریت شورای سیاست‌گذاری انتخاب کرده‌اند.

این اعمال نظر که می‌گویید در مورد بی‌ینال اخیر چه چیزی را دنبال می‌کند؟
سؤال من در بی‌ینال این است که ما به دنبال چه چیزی به سالن‌ها می‌رویم،من پیشنهاد راهبردی مشخصی را دنبال می‌کنم اگر بی‌ینال قبلی، بزرگ شدن مقیاس را ترویج کرد ما به اورژینال بودن اهمیت می‌دهیم. اما خود من هنوز به هنر فیگوراتیو و ساختارشناسی هنر اعتقاد دارم.

با این تعاریف، مسئولیت نگرشی را که دنبال و ترویج می‌کنید، می‌پذیرید؟
بله، مطمئناً، در نهایت من شخصاً تمام بی‌ینال و مسئولیت آن را می‌پذیرم. اگر نقد هنر است، برگزاری چنین اتفاقاتی نیز کار هنرمندانه‌ای است و باید از آن مشخصاً منطبق با سلیقه و دانش شخصی اعمال‌نظر کرد؛ با این حال می‌خواهم همه چیز منفی (این بی‌ینال) را سهم من بدانید و تمام اتفاقات مثبت این بی‌ینال را به حساب دبیرخانه بی‌ینال بگذارید.

اول قرار بود داوران غیرایرانی نیز حضور داشته باشند اما لیست نهایی غیر از این را می‌گوید؟
داوران خارجی مثل چترباز می‌مانند و به یک‌باره به سرزمین ما فرود می‌آیند و هیچ‌وقت هم جواب مثبتی نداشتند و برعکس در داوری‌های ملی تنش ایجاد می‌کنند. با حضور یک منتقد غیرایرانی موافق‌ترم. ای کاش می‌شد ویلیام تاکر این دوره حضور داشت. نقدهای او بر آثار خیلی می‌توانست در آینده کمک‌مان کند. آدم صاحب‌نگاهی در مجسمه‌سازی معاصر است، اول قرار بود بیاید و بعد انصراف داد.

 [1] 2


فراخوان جشنواره های داخلی
فراخوان جشنواره های خارجی
100 سال مجسمه سازی نوین جهان
جشنواره های بین المللی
مقالاتی پیرامون هنر و زیبایی شناسی
معرفی کتاب
مقاله شناسی
پایان نامه های مجسمه سازی

اخبار انگلیسی
مقالات انگلیسی


درباره ما
تماس با ما
info@iransculpture.ir
IranSculpture@yahoo.com